[KnB Ficlet] 「 その時は... 」

posted on 28 Feb 2013 01:27 by sugarpott in FanFiction directory Fiction, Cartoon
Kuroko no Basket 
 
Title : 「 その時は... 」(sono toki wa...)
Type : Ficlet
Pairing : Aomine x Kise , Akashi x Kise
Rate : G
 
สั้น ง่าย ชั่ววูบ(เช่นเคยค่ะ)


------------------
 
 
 

เส้นแสงบนผนังอุโมงผ่านตาไปอย่างรวดเร็ว ที่สะท้อนอยู่บนบานกระจกใส...เบื้องหลังเขาคือผู้คนแปลกหน้า...ผู้คนแปลกหน้าที่ยืนเบียดเสียดกันภายในตู้โดยสาร เสียงพูดคุยจอแจที่ไม่อาจจับใจความ อาโอมิเนะตัดปัญหานั้นด้วยการเสียบหูฟังเอาไว้ตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาในชานชาลา

 

เสียงเมโลดี้ที่คุ้นเคยดังผ่านหูฟังให้ชายหนุ่มก้มหน้ามองชื่อเพลงบนหน้าจอไอพอต

 

'ของขวัญวันเกิด'

 

เพลงในซีดีที่ครั้งหนึ่งใครบางคนเคยยัดเยียดใส่มือเขา และบอกว่าชอบเพลงนี้นักหนา โดยไม่ถามความเห็นเขาสักนิดว่าอยากจะรู้รึเปล่า

 

ว่ากันตามจริงแล้ว ไม่มีใครซื้อของที่ตัวเองชอบให้เป็นของขวัญวันเกิดคนอื่นกันหรอก...ถึงตัวเขาจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ก็เก็บซีดีลงกระเป๋าไปอยู่ดี

 

ซีดีแผ่นนั้นถูกพบอีกครั้งหลังจากนั้น 8 ปี ซ่อนตัวอยู่ที่ด้านในสุดบนชั้นเก็บของ พลาสติกที่หุ้มซีดีแผ่นนั้นโดนฝุ่นจับจนมองไม่เห็นทั้งชื่อและใบหน้าของศิลปิน

 

ในขณะที่นึกสงสัยถึงที่มาที่ไป...ในขณะที่มือวางแผ่นซีดีลงในช่องอ่าน ในหัวพลันได้ยินเสียงหนึ่ง เสียงที่ซึ่งตัวเขาเผลอลืมเลือนไปนานแล้ว...

 

 

'อาโอมิเนจจิฟังเพลงในซีดีนั้นรึยัง?'

 

'ซีดีไหน?'

 

 

ในตอนนั้นเขาจำไม่ได้แล้วว่าอีกฝ่ายหน้าตาเป็นอย่างไร... - - เนื้อเพลงเดิมจากในหูฟังดังซ้อนทับกับเสียงจากเครื่องเล่นซีดีเครื่องเก่า อาโอมิเนะเอนตัวพิงกับพนังรถไฟก่อนจะหลับตา

 

 

นี่อาจเป็นเหตุผลของรอยยิ้มเศร้าที่เกิดขึ้นเพียงเสี้ยวนาที ก่อนที่หมอนั่นจะส่ายหัวยิ้มกว้างจนตาปิดแล้วบอกว่าไม่มีอะไร

 

 

เมื่อวานนี้...หมอนั่นยังคงยิ้มอย่างสดใสในงานเลี้ยงรุ่น ยิ้มทักทายเขาได้อย่างสนิทชิดเชื้อราวกับเมื่อสมัยมัธยมต้น กับชื่อเล่นประหลาดที่เขาไม่ได้ยินมานานหลายปี

 

น่าแปลก...ที่เมื่อได้ยินคำเรียกนั้น บางส่วนในร่างกายเขาตะโกนร้องให้คว้าอีกฝ่ายเข้ามากอด เขาเกือบจะเอื้อมมือออกไปถ้าไม่ใช่เพราะแหวนที่อีกฝ่ายสวมอยู่จะเข้าคู่กันพอดีกับวงที่อยู่บนนิ้วของอาคาชิ - - เพียงแค่ฝ่ามือนั้นวางลงบนลาดไหล่ กลับจุดรอยยิ้มจากเพียงแค่สดใสให้กลายเป็นสว่างไสวได้อย่างไม่ยากเย็น พวกเขาพูดคุยกันสักพักก่อนที่สองคนนั้นจะแยกตัวออกไปหาเครื่องดื่ม

 

ที่เคาท์เตอร์บาร์ มือที่วางบนแผ่นหลังในเสื้อสเว็ตเตอร์สีแดง รอยยิ้มสดใสติดจะอ่อนหวานที่ระบายอยู่เต็มริมฝีปากระยับไปถึงดวงตาที่มีให้กับเจ้าของมือนั้น กับเจ้าของนัยน์ตาต่างสีที่ทอดมองกลับไปด้วยประกายอ่อนโยนไม่ต่างกัน

 

 

เขาเดินจากร้านอาหารนั้นมาไกลกระทั่งชั่วเวลาล่วงเลยมาถึงค่ำของวันใหม่ ทว่าภาพใบหน้ายิ้มแย้ม และเรือนผมสีทองยังคงติดอยู่ในห้วงคิด

 

 

สลัดไม่ออกหรือไม่คิดจะสลัดออกไป...อาโอมิเนะตอบตัวเองไม่ได้

 

 

นัยน์ตาสีน้ำเงินก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ อีก 8 ชั่วโมงพระอาทิตย์จะพ้นจากเส้นขอบฟ้า พร้อมๆกับเที่ยวบินกลับอเมริกาของเขา

 

 

บทเพลงจบลง...ทว่าในหูยังสะท้อนก้องด้วยเนื้อเพลงที่เขาท่องจำได้ขึ้นใจ

เนื้อเพลงที่อาโอมิเนะตั้งคำถาม

 

 

คำถามที่คำตอบไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป

 

 

 

 

ท่ามกลางผู้คนมากมาย เสียงพูดคุยที่จอแจ

 

เสียงเพลงก้องดังอย่างเงียบงัน...

 

 

 

 

 

 

 

'คิเสะ...

 

ในตอนนั้น...คนที่นายตกหลุมรักเป็นชั้นใช่ไหม?'

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

End.

-------------------------

Workshop เป็นเหตุ....OTL" ความเฟล เวิ่นเว้อ และบลาๆทำให้ได้ฟิคเล็ทนี้ออกมา
เขียนตอนที่ในหัวว่างเปล่า ความรู้สึกว่างเปล่า ฟิคเลยว่างเปล่าไม่มีเนื้อมีแต่น้ำ(ฮาา)
 
Talk นี้ไม่รู้จะพูดอะไร (มองนาฬิกา ต้องเข้า ม. ตอนเช้า...ควรไปนอน)


ได้รับข้อความผ่าน Yuu มาพึ่งรู้ว่า Between ของเราไม่ได้ร้างอย่างที่คิด
ขอบคุณทุกคนมากนะคะ 


ถ้ากระแสตอบรับดีอาจจะรวมเล่มค่ะ คิดว่าคงเป็นซีรี่ย์รวมเรื่องสั้น Aoki 
(อยากจะวางในงาน only event ของคู่นี้จังน้าาา อยากให้มี only event จังน้าาาา)
 
ทั้งนี้ยังไม่มีอะไรกำหนดตายตัวค่ะ ^ ^ 
 
 
 

edit @ 28 Feb 2013 01:47:08 by Niez

edit @ 28 Feb 2013 01:47:27 by Niez

Comment

Comment:

Tweet

เจ็บบ้างอะไรบ้าง เนอะอาโฮ่...question question

#7 By sunny (171.7.106.4|171.7.106.4) on 2014-04-07 22:40

อ...อ่านแล้วน้ำตาจะไหลมาก ; A ; ...โฮววววว คู่สมการแม่สีวววว อันแสนรวดร้าวและตัดใจเชียร์ฝ่ายใดฝ่ายนึงโอนลี่ไม่ลงจริงๆ
ชอบบรรยากาศของฟิคจัง ถ้าจะดีอยากให้มีเนื้อเพลงประกอบเรื่องสักนิดนะ จะได้อินกว่านี้
ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านกันนะคะ รอเรื่องต่อไปและต่อไปค่า ////

#6 By babuababo on 2013-03-04 00:15

อ่านแล้วรู้สึกแอบสมนำหน้าอาโฮ่เล็กน้อย//โดนอัด
สนุกดีค่ะ เหมือนกับความรู้สึกของคนที่พึ่งรู้ว่ารักก็ต่อเมื่อมันสายเกินไปแล้วจริงๆ

#5 By etprn (103.7.57.18|125.24.201.180) on 2013-03-02 22:35

อ่ะโฮะ สมน้ำหน้าอาโฮ่ ตอนที่อยู่ข้างตัวทำซึน กว่าจะคิดได้สายไปโข คีจังน่าสงสารอ่ะ มารักคนแบบนี้ เปลี่ยนไปหาคนที่รักษาแผลใจเลย><

#4 By tea (103.7.57.18|124.120.164.131) on 2013-03-01 00:12

ใจนึงก็สงสารนะแต่ก็ทำตัวเองเองนะอาโฮ่
รู้สึกช้าไปสินะ  ก็วันหลังก็รู้ใจตัวเองเร็วๆหน้ฃ่อยอย่าซึนมากนะจ้ะ ระวังจะเสียคิเสะไป
ชอบฟิคแนวหวานๆนะ แต่อย่างงี้ก็ชอบอ่ะอาโอมิเนะแนวที่เป็นคนสูญเสียอ่ะ555
อยากให้แต่งอีกนะค้าา   

#3 By Alice... (103.7.57.18|58.11.184.246) on 2013-02-28 20:32

ใจสั่นกับบรรทัดสุดท้าย  
ใจหนึ่งก็สงสาร ใจหนึ่งก็คิดว่าสมควรแล้ว /กัดผ้าเช็ดหน้า ซับน้ำตาเบาๆ
เราคิดว่าความผิดของมิเนะคือ"ช้า" อ่ะ  กว่าจะรู้ตัว กว่าจะคิดได้ ;w;   
สงสารคิเสะมากกว่า ไปรักคนแบบมิเนะ /กอดโอ๋คิเสะ #ความลำเอียงของแฟนเกิร์ล
ชอบฟิคอารมณ์แบบนี้อ่ะ  ถึงเราจะเป็นประเภทที่อ่านแล้วปวดในอกปวดตับปวดหัว (ฮา)   ชอบฟิคทำร้ายตัวเอง 55 อ่านแล้วทำร้ายตัวเองแต่ก็อ่าน ก๊าก
จะติดตามไปเรื่อยๆนะคะ

#2 By LILITH.o on 2013-02-28 13:21

เอาไงดี...
คือแบบ...อารมณ์นึงสะใจอาโอมิเนะมาก  ตอนมีโอกาสไม่ยอมใส่ใจนัก  พอตอนนี้ล่ะ...หึ
แต่แบบ...อารมณ์นึงก็สงสาร   สงสารทั้งอาโอมิเนะ  ทั้งคิเสะ
ที่คิเสะจะตอบตกลงคบกับอาคาชิ  เพราะคิเสะเองคงไม่ไหวกับสภาพที"เชื่อว่า" รักข้างเดียวนั้นแล้ว
ทำอะไรให้มันชัดเจน  ลดความซึนลงหน่อยนะอาโฮ่ 
ตอนนี้เราว่า...คิเสะเองก็ยังรักอาโฮ่อยู่แน่ๆ 

แต่งดีมากเลยค่าาาาา
ชอบจังกับบรรยากาศแบบนี้  ฟิคแนวนี้ชอบมากกกก
ไม่หวือหวา  แบบ...ให้ความรู้สึกฟุ้งๆ จางๆ  เป็นอะไรที่รู้สึกได้จริงมาก
แต่งอีกนะค้า big smile

#1 By karnalone on 2013-02-28 02:06