[Kichiku Megane] R O M A N C E

posted on 11 Jun 2010 10:58 by sugarpott in Others

เอนทรี่นี้มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับ ชายรักชาย สำหรับผู้ที่ไม่มีรสนิยมชื่นชอบ
หรือรับไม่ได้กับเรื่องดังกล่าวขอความกรุณากดเครื่องหมาย X มุมขวาบนเสีย





Kichiku Megane Fanfiction





Type : Short Fiction(one-shot)
Title : R O M A N C E
Author : shiNiiz(Niez)
Cast : Mido X Katsuya
Rate : NC18
(คลุมดำในเนื้อหาบางส่วน)




.






.




เสียงครางเครือดังปะปนกับเสียงหอบหายใจถี่กระชันที่ฟังหวานหู... กับเสียงเอี๊ยดอ๊าดของเตียงที่สั่นไหวตามแรงกระทำ...



 


"อ่ะ!!...มิโด้...ฮึ่ก!...ซัง.."


 



ครั้งแล้ว..





 

"อา.....อึก!...อ๊ะ!? มิ..โด้..ซั.........!!"






ครั้งเล่า...








นัยน์ตาสีฟ้าฉ่ำเยิ้มพร่าเลือนด้วยแรงอารมณ์ ผิวเนื้อขาวที่ขึ้นสีจัดจนแทบจะกลืนไปกับร่องรอยสีแดงเข้มและแสงสลัว ริมฝีปากที่กรีดร้อง...




ร้องเรียกชื่อของเขา...




คราบสีขาวเปรอเปื้อนไปทั่วทั้งต้นขาและท้องน้อย เสียงนั้นกรีดครางจนแหบแห้งแทบจะกลืนไปกับลมหายใจ ช่วงขาขาวทิ้งน้ำหนักลงบนท่อนแขนของเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง ทว่าร่างที่อ่อนไหวนั้นไม่ได้ลดความเย้ายวนลงแม้แต่น้อย.. ชายหนุ่มขยับเร็วขึ้นเฉกเช่นริมฝีปากแดงช้ำที่ส่งเสียงครางหอบกระชันแม้ว่าจะได้ยินเพียงจังหวะการเคลื่อนไหวของอากาศ...






"อ๊า!!!!!!!!!!!!"










ความหลงใหลในร่างตรงหน้านี้..



มันเริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ.....?





...........




..




รอยยิ้มอ่อนที่ระบายอยู่บนริมฝีปาก..ระยับไปถึงดวงตาที่มีสีเดียวกับผืนนภาอันอ่อนโยน... กับถ้อยเสียงนุ่มที่ดังผ่านออกจากริมฝีปากสีอ่อน...



จะด้วยเหตุผลใดก็ตาม..

เขาจดจำชื่อของอีกฝ่ายได้ขึ้นใจ...



 


...ซาเอกิ คัตซึยะ



 

 

เขาเพียงแค่สงสัย....ถึงการกระทำของซาเอกิ เขาได้ยินข่าวลือของเจ้าของรอยยิ้มนั้น คนที่กำลังจะถูกไล่ออก ..แต่เพราะความช่วยเหลือของหัวหน้าคาตากิริ ซาเอกิจึงได้เป็นหนึ่งในผู้ร่วมโปรเจคใหญ่ในครั้งนี้...


 

กู้ชื่อเสียงอย่างนั้นหรือ?

 


เขานึกขำสำหรับคนที่ไร้ความสามารถขนาดที่กระทั่งบริษัทธรรมดาๆอย่างคิคุจิยังคิดที่จะเอาออก สำหรับคนแบบนั้นจะสามารถทำอะไรได้?



"...อะไรนะครับ?"

 




"เซ็กส์..ยังไงล่ะ "




.



.



คำตอบตกลงของอีกฝ่ายอยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขา.... นัยน์ตาสีฟ้าที่หลุบลง ถ้อยเสียงที่ตอบรับอย่างกระอักกระอ่วนใจและใบหน้าขาวที่ขึ้นจัด ...เขาเชื่ออย่างสนิทใจว่าซาเอกิไม่ได้เป็นพนักงานที่ซื่อตรงต่อการทำงานอย่างบริสุทธิ์ใจอย่างที่ร่ำลือกัน

ริมฝีปากที่เปล่งเสียงหอบครางอันหวานหูปะปนกับเสียงสะอื้น...อ้อนวอนให้เขาหยุดการกระทำทั้งหมดลงเสีย สีหน้าที่เต็มไปดวยอารมณ์ กระนั้นนัยน์ตาสีฟ้าที่ฉ่ำเยิ้มด้วยหยาดหยดของน้ำตากลับแสดงออกถึงความรู้สึกแสนละอาย.....

ยามกลีบปากสีหวานที่สั่นระริกเข้าครอบครองตัวตนที่เขาบังคับให้รับเข้าไป... เขารู้ได้ในทันทีว่าเป็นครั้งแรกของอีกฝ่าย และแม้ว่าจะไม่ประสีประสา...แต่การที่เจ้าของนัยน์ตาสีเดียวกับผืนฟ้านั้นพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้เขาพึงพอใจ....ก่อความรู้สึกบางอย่างขึ้นในอกโดยที่เขาเองไม่ทันได้รู้ตัว